De vrouw en een motor, a love story.

Ik krijg soms random te horen dat ik een apart meisje ben. Nou wil ik al snel zeggen ‘define normal please?’, maar het blijft wel een mooi compliment. Althans ik vat het maar op als een compliment. Ik denk dat mede ‘motormuizen’ dat met mij hebben (zoals vriendin K).

Vaak krijg ik dat ‘compliment’ te horen wanneer iemand naar mijn hobbies vraagt, ik antwoord dan steevast motorrijden (er zijn ook andere dingen die ik graag doe hoor, ik loop graag hard en ik lees graag). Nou ben ik bezig met mijn motorrijbewijs, maar het mag van mij best het label ‘hobby’ hebben.
Het gaat mij niet alleen om rijden an sich, het is alles rondom motoren wat mijn hart sneller doet kloppen. Behalve onderhoud, dat is dan weer a-sexy. Ik kan gerust mijzelf vermaken in een motorwinkel zoals GoedHart of Motorport, ik ben als een kind zo blij wanneer ik al het mannelijk schoon eh motor schoon bewonder op de motorbeurs. Ik lees ook liever de MotorRijder dan de Elle, struin liever de MotoZoom webshop af voor de perfecte nieuwe handschoenen (na het verlies van een paar handschoenen, don’t ask!) dan dat ik opzoek ga naar het zoveelste paar hakken bij Zalando bij wijze van spreken en vermaak ik me uitstekend op het Motor-Forum.

Je zou mij er in theorie voor wakker kunnen maken. In theorie omdat ik in praktijk gewoon een soort familie van de luiaard ben en dus graag doorslaap en liever niet ‘s nachts wakker gemaakt wil worden. Mits ik de loterij heb gewonnen of in dit geval een Ducati 848 EVO, een witte trouwens.

Ik zou heel erg graag mijn vinger op willen leggen wat dan precies hetgeen is wat mij zo enthousiast maakt.
Nou ben ik vroeger als klein meisje al meegenomen door mijn vader naar de AutoRai, er gaan verhalen rond dat ik als tweejarige al in de buggy zat en mijn oogjes uitkeek naar ‘koekblikken (da’s een vakterm) en ik weet dat ik toen ik een jaar of 6 was al een aantal merken en modellen kon benoemen wanneer ik deze zag rijden. Wat dat betreft; good job daddy.

Desalniettemin is mijn liefde voor motoren denk ik echt begonnen toen een aantal jaar geleden een vriend van mij langs kwam op zijn Aprilia SXV 550.
Wist ik veel op ‘wat’ hij langs zou komen, mijn kennis van motoren reikte niet verder dan een Yamaha R6 (een motor die alom bekend is).
Enfin, meneer Milan kwam langs en ik wist niet waar ik het moest zoeken. Op een goede manier, het is dat hij voor mijn gezelligheid langs kwam, maar ik zag alleen maar de SXV en alles daaromheen vervaagde. Ik denk dat dat liefde op eerste gezicht (geluid) was. Na een rondje achterop wist ik: dit is was ik wil.
Een motor biedt het ultieme gevoel van vrijheid en ik ben iemand die best keen op vrijheid is. Natuurlijk reed ik al scooter (een Yamaha Aerox) en wist ik dat de mobiliteit en vrijheid mij erg aanstond, maar met maximaal 50 kilometer (wettelijk.. ik moet even eerlijk zijn, hij kon ongeveer het dubbele .. eh nevermind) per uur een stuk rijden is nou niet heel erg een goed voorbeeld van ‘het vrijheidsgevoel’. In het begin was het leuk en spannend, maar al snel voelde ik mij een bejaarde man (?) van 87 in een scootmobiel.

Heleeeurr

Ik moet ook toegeven dat mannen in leer er niet verkeerd uitzien, en dan niet in een semi SM pakje daar ga je maar 50 tinten grijs voor lezen (thanks but no thanks), maar in een mooi motorpak zijn mannen gewoon onweerstaanbaar mooi.
Wanneer ik een motorrijder voorbij zie komen, op een mooie fiets en in leer, dan verdraai ik automatisch mijn nek. It is a guilty pleasure. Waarbij zowat alle vrouwen kwijlen en weg glijden bij Robbert Vampierdinges of Zack Efron, vind ik het echt geen straf om alleen maar voor het mannelijk schoon naar MotoGP te kijken. Het is een samensmelting van de ‘magie’ rondom de race en de mannen, dan heb ik tenminste nog een geldige reden om te kijken.

Anyways, waar ik dus was… De liefde voor motoren is dus een aantal jaar geleden aardig aangewakkerd. Ik ben me er in gaan verdiepen en heb zo een leuk stel motorvrienden gemaakt en ik merk oprecht verschillen tussen mensen die niet motorrijden (of er geen affiniteit mee hebben) en mensen die wel motorrijden (of het wel leuk vinden).
Daar is natuurlijk niks mis mee, maar het feit dat ik een man nodig heb die motor rijdt speelt natuurlijk wel mee.
Ik zou mijn ei niet kwijt kunnen bij iemand die dezelfde passie niet deelt. Het klinkt wel een beetje overdreven nu ik het zelf zo terug lees, maar het is how I roll.

Wanneer je mij de vraag voorlegt waarbij ik tussen ‘iets’ moet kiezen en motorrijden, dan is het antwoord 9 van de 10 keer ‘motorrijden’. En ik zou het ook voor geen goud opgeven. Er zijn natuurlijk dingen die prioriteit hebben boven het motorrijden, zoals mijn studie en werk. Maar de momenten waarop ik achterop zit, of nu zelf rijd tijdens lessen, zijn goud waard. Ik ben benieuwd hoe het is wanneer ik zelf op mijn eigen motor kan rijden (of ik er nog ooit van af kom).

Ga eens van mijn Ducati af! (bron http://www.bikerscafeblog.com)

Ook is het best leuk om als vrouw zijnde mee te doen in het mannenwereldje, dat heb ik altijd al leuk gevonden. Het zijn de leuke reacties (en bijnamen) die je krijgt wanneer je verteld dat het je passie/hobby is (zo heet ik Leren Lenie…), en ik krijg vaak ook leuke reacties. Ook is het leuk om mee te kletsen op het Motor-Forum met mede motor’muizen’ en ritjes of avondjes uit te plannen (waarbij met het uiteten gaan de slagroom op het plafond zat)
Natuurlijk zijn er ook mindere reacties van meisjes die het echt niet begrijpen wat ‘daar nou leuk aan is’, of mensen die het eng vinden en meteen zeggen dat ze zich te pletter zouden rijden. Je moet (insert geitenwollensok modus) een worden met het voertuig en de weg, de vrijheid proeven en ‘het gevoel’ hebben denk ik om te begrijpen wat ik bedoel. Of gewoon een keer wat ‘onboard’ filmpjes kijken van Querly, Vecci87, Dutch Adrenalin of Meddes.

Breezerreflectiemotorpakfoto inclusief scootmobiel! HALLO!

Ik zou nog uren kunnen lullen over waarom ik een twee cilinder verkies boven een vier cilinder, over waarom ik een extra pak met kneesliders wil (en nu al weet dat ik nooit een KneeDown ga maken), over waarom ik het niet erg vind om met drie lagen thermokleding onder mijn leren pak een stukje te rijden, over het gat in mijn motorlaars door een ‘ongelukje’ met een Kawasaki, over waarom topkoffers heeeeeel erg niet sexy zijn en niet praktisch (jawel maar ze zijn gewoon oerlelijk) en verboden moeten worden
Maar het is net zo iets als mij vertellen waarom voetbal leuk zou moeten zijn, je moet er een soort voorliefde voor hebben(denk ik).

Deze ‘love story’ gaat nog wel even door, ik heb er in ieder geval alweer 1171 woorden over weten te tikken (en nu 1178).

Live life through the fast lane.
Leren Lenie.

Advertisements

3 thoughts on “De vrouw en een motor, a love story.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s