Voor papa.

‘Dit is mijn geheim, zei de vos…’

lepetitprince_antoinedesaintexupery

Zoals ik al eerder heb vermeld, heb ik sinds juli 2013 een tweede tattoo. Het was een idee dat al zo’n zes jaar rond spookte in m’n hoofd. En ineens, moest het direct. Die tattoo moest op mijn lijf komen, en wel jetzt. En omdat ik best een hoog uitstel gehalte heb schrijf ik er nu pas wat over.

Ik weet niet exact meer hoe het ging, maar ik weet dat in de tijd dat mijn ouders in scheiding lagen mijn vader veel steun aan een bepaald verhaal had. En zodoende leerde hij mij, en mijn zus, de waarde van dit verhaal. En in het bijzonder; deze prachtige spreuk. De spreuk komt van het verhaal van ‘De Kleine Prins’.  De kleine prins  (Le Petit Prince), is een poëtisch verhaal van de hand van schrijver en piloot Antoine de Saint-Exupéry gepubliceerd in 1943. (bron: wellicht gekopieerd en geplakt van wikipedia.)

Eigenlijk is De Kleine Prins een kinderboek, maar in het boek komen diepzinnige en idealistische punten over het leven naar boven. De Kleine Prins is een buitenaardse prins die de schrijver tegenkomt op het moment dat hij in de Sahara zit.  Hij laat de eenvoudige verstandigheid zien die volwassenen kwijt raken wanneer ze op zijn gegroeid.

Het prinsje woont op een kleine planeet met een roos en drie vulkanen waarvan er twee werken (en de derde… nou ja, je weet nooit). Hij brengt de dag door met het zich ontfermen over zijn planeetje en het uitroeien van apenbroodbomen, die steeds weer als onkruid uit de grond schieten en zijn planeet uit elkaar kunnen scheuren indien hij ze zou laten groeien. Op een dag verlaat de prins de planeet, om te zien hoe de rest van het heelal eruit ziet, en hij bezoekt verschillende andere planeetjes. Elk van die planeetjes wordt bewoond of beheerst door een volwassene die zichzelf op een of andere manier belachelijk maakt:

De Koning
die gelooft dat hij over de sterren heerst, omdat hij ze beveelt om dingen te doen die ze normaal gesproken ook wel zouden doen.
De IJdeltuit
die door iedereen geliefd wil worden, maar in zijn eentje op zijn planeet zit.
De Dronkenlap
die drinkt om te vergeten dat hij zich schaamt voor het feit dat hij drinkt (hypocrisie)
De Zakenman
die altijd druk is met het tellen van sterren, waarvan hij gelooft dat ze van hem zijn. Hij wil ze gebruiken om meer sterren te kopen.
De Lamp-ontsteker
die woont op een klein planeetje dat elke minuut draait. Lang geleden had hij de taak gekregen om ‘s nachts de lamp aan te steken en hem ‘s morgens weer te doven. Toentertijd draaide de planeet met een redelijke snelheid, en had hij tijd om te slapen. Maar na verloop van tijd begon de planeet steeds sneller te draaien. Omdat de ontsteker weigerde om te stoppen met zijn werk, ontsteekt en dooft hij de lamp nu iedere minuut, en krijgt hij geen rust meer.
De Geograaf
die al zijn tijd besteedt aan het maken van kaarten, maar nooit zijn bureau verlaat om op ontdekking te gaan. Uit beroepsmatige interesse vraagt de geograaf aan de prins om zijn planeet te beschrijven. Het prinsje beschrijft de vulkanen en de roos. “We noteren geen bloemen”, zegt de geograaf, omdat ze maar tijdelijk zijn. De prins is geschokt en de wetenschap dat zijn roos ooit vergaat doet hem pijn. De geograaf adviseert het prinsje om de planeet aarde te bezoeken.

Op aarde ziet de prins een hele rij met rozenstruiken. Hij is teleurgesteld, want hij dacht dat zijn roos de enige was in het universum. Dan ontmoet hij een vos, en de kleine prins temt hem. De vos legt hem uit dat de roos van het prinsje wel degelijk uniek is en speciaal, omdat het degene is waarvan hij houdt.

De vos, dat is eigenlijk het hele punt waar het om draaide. No pun intended.. De Vos wordt getemd door de kleine prins. De prins maakt hem ‘zijn’ vos. En de vos verteld hem een geheim, een geheim die mensen zijn vergeten. En dat geheim, juist waar in mijn mening het boek om draait en in samenkomt, is voor mijn vader zo belangrijk dat hij voor mij (en mijn zus) even belangrijk is geworden naarmate wij ouder werden.

Het geheim van de vos:

‘Dit is mijn geheim, het is heel eenvoudig: alleen met het hart kunt je goed zien. Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.’

En zoals hij in het origineel is:

‘On ne voit bien qu’avec le coeur. L’essentiel est invisible pour les yeux.’

Mijn eigen interpretatie van deze zin is om altijd je eigen gevoel te volgen. Om je eigen intuïtie als leidraad te houden in je leven. En ook om stil te staan, bij wat je rijkt maakt als mens. Niet qua materiaal of welke iPhone 35 je hebt. Alle belangrijke emoties voel je in je hart, liefde en vriendschap maar ook verdriet en angst.

Nou is het geen geheim van deze Vos dat ik een vaderskindje ben, hoewel ik even veel van mijn moeder houd (hoi mama). Maar mijn vader en ik, wij hebben een andere band. Hij is in mijn ogen mijn held. Mijn grote stoere vader, die zich ook kwetsbaar kan opstellen,  waar ik trots op ben. Zo trots als wanneer een 5 jarige verteld dat zijn vader bij MacDonalds werkt. Vandaar dat ik deze tattoo in mijn vader zijn handschrift wilde hebben, ik ben dan ook onwijs blij dat hij dit voor mij wilde doen. En ja natuurlijk denk ik soms ‘Pa ga alsjeblieft 48 jaar kamperen in België’ wanneer we een discussie hebben. Maar goed, daar is het dan ook weer je vader voor.

Voor mijn vader, mijn zus en mezelf heb ik deze tatoeage  laten zetten. En ondanks dat ik hem alleen in spiegelbeeld kan zien, ben ik onwijs trots op dit mooie kunstwerkje.
1002328_576482709082750_915884715_n
61190_575961559134865_221818973_n

Advertisements

4 thoughts on “Voor papa.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s