De kipling tas.

Ineens moest ik er aan denken, de Kipling tas. Want ten eerste heb ik sinds 2005 nooit meer een Kipling tas gezien en ten tweede was ik gister zo aan het hannesen met allerlei boeken in mijn (te kleine) handtas dat ik een extra plastic AH tas meenam naar een tentamen. Over klasse gesproken. Anyways, de Kipling tas behoort in het rijtje: Uggs, Crocs, witte leggings met kant en hippe kapsels.

Fesjun
Fesjun

Het eerste wat je leert zodra je naar de brugklas gaat is om geen Kipling tas te kopen, en al helemaal geen grote, want dit vraagt om pesterijen van mensen met een Eastpak. Natuurlijk kocht ik samen met vriendin Fermina, een Kipling tas. Ik vraag me af waarom niemand mij tegen heeft gehouden toentertijd. Ik dacht toen nog dat de middelbare school een soort kamp zou zijn waar je tussendoor niet naar je kluisje mocht lopen en dus altijd al je boeken mee moest hebben (8 lesuren!!). Ook maakte de derdeklas leerlingen mij, tijdens een rondleiding, wijs dat je een kluisje pas later op school kreeg.

Fermina kocht een oranje Kipling tas, formaat vouwwagen, ik een blauwe en aan beide tassen hing een aapje. Vol trots zeulden wij onze halve inboedel mee in onze vouwwagens. Natuurlijk was het toen ook ‘in’ om je tas zo laag mogelijk te dragen. Waarbij het bij de ‘Eastpakkers’ heel stoer stond, leken wij meer op een schildpad met een hernia. Maar goed, als brugpieper weet je sowieso niet echt hoe je mee moet lopen met de stoere tweedeklassers en daar boven. Omdat je zoveel mee kon nemen, kwam ik ook vaak mijn lunch tegen van twee weken geleden, en heb ik een keer een bekertje chocomelk laten ontploffen zonder dat ik er bij stil stond. Pas toen ik me afvroeg waarom mijn rug zo nat voelde, en er een bruine vlek op mijn vest zat wist ik dat dit geen resultaat was van een onopmerkelijke buikgriep maar van mijn chocolademelk-kernreactie.

Toen de Bjorn Borg tassen in kwamen heb ik afscheid genomen van het blauwe gedrocht. Niet dat die 15 euro kostende Bjorn Borg tassen nou je van het waren, die dingen flikkerde uit elkaar terwijl je er naar keek.  Hoewel de Kipling tas handig was voor logeerpartijtjes, dat ik nog werd uitgenodigd is een wonder, was ik klaar met mijn vouwwagen. Dan maar in de pauze naar je kluisje lopen.
De dag dat ik mijn tas voorgoed de deur uit deed, dacht ik terug aan de opmerkingen van de oudere leerlingen die mij om de oren vlogen terwijl ik schildpadderig het schoolplein over kroop:’HEY WAAR GAAT DIE TAS HEEN MET DAT MEISJE’.

In de 3 havo is er wel een Eastpak gekomen, maar door mijn rugzakken trauma heb ik die nooit meer gebruikt. Het zal toch nooit meer het zelfde voelen als mijn Kipling tas.

Advertisements

5 thoughts on “De kipling tas.

  1. Mooi stukje!! Heel herkenbaar! Ik had ook een kipling, en zon beugel op de fiets voor de 14km enkele reis door het bos. Maar wel een “rugzak/eastpack” model, dus ik hoorde erbij.

  2. Oh wat heerlijk herkenbaar dit, Ik was 13 en had ook zon verschrikkelijk gedrogt mee naar de eerste klas.. ik was er zelfs trots op dat ik er 1 had… Ik ben er gelukkig al na een halfjaartje vanaf gestapt 🙂

    liefs,
    Femke

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s