30 Day Challenge: 6.

Hi lieve lezers en mede internet helden. Daar zijn we weer, bij dag 6! Vandaag staat in het teken van muziek, een van mijn favoriete dingen (is muziek een ding?).  Ik luister veel muziek, heel veel muziek. Varierend tot de meest foutste muziek ooit gemaakt, tot trap, twerk muziek, hardrock, drum and bass en jumpstyle.

Het is dan ook moeilijk te zeggen of ik ergens fan van ben. Ik denk het eerlijk gezegd niet, wanneer ik een band vaak luister ben ik ook weer snel klaar er mee. Ik ga wel naar concerten van bandjes toe en naar festivals waar mijn favoriete DJ’s draaien. Zo ben ik onlangs met een collega naar Limp Bizkit gegaan in Haarlem en stond ik vier dagen later te dansen op Pussylounge. Ja ja wat een diversiteit.

Wat voor muziek ik luister ligt aan mijn humeur en muziek kan ook echt mijn humeur bepalen. Ook koppel ik vaak liedjes aan bepaalde periodes uit mijn leven of speciale momenten. Zo heb ik ook nummers die ik absoluut niet meer kan aanhoren. Anyways, mijn ‘taak’ van vandaag is het beschrijven van een band of artiest die veel voor mij betekent. Nou kan ik hier heel lang over na denken maar dan kom ik er echt niet uit. Dus schrijf ik wat over de band die meteen in mijn hoofd op kwam: The Black Keys.

Heerlijk rokerige, rauwe muziek. Ik heb ze live gezien in december 2012 en ze waren fantastisch. Hun nummers gaan vaak over de liefde en zijn niet altijd de meest vrolijke. Maar ze hebben passende en diepgaande teksten. Dikke like dus :).

Enkele van mijn favoriete fragmenten uit teksten:

”Oh, can it be/The voices calling me/They get lost and out of time/I should’ve seen it glow/But everybody knows/That a broken heart is blind”

– Little Black Submarine

”I wanted love/I needed love/ Most of all/ Most of all/ Someone said true love is dead’/ And I’m bound to fall”

– Tighten Up

”One day, one day I let her go/It hurt, it hurt so, you’ll never know/The day I had to let her go/ It hurt so bad that you cannot know”

– I cry alone

”And that’s me, that’s me /The boy with the broken halo /That’s me, that’s me /The devil won’t let me be”

– Sinister kid (een van mijn favoriete nummers)

”There’s nothing worse /In this world /Than payback from a /Jealous girl /The laws of man /Don’t apply /When blood gets in /A woman’s eye”

– Ten Cent Pistol.

The Black Keys doen me erg denken aan de periode januari/februari 2013. Toen ik samen mijn ex ging wonen en ik hem daarvoor over deze band had getipt. Volgens mij galmde The Black Keys bijna elke dag door het huis en kraaiden we vals mee. Ik vind het daarom nog erg lastig soms om weer naar deze band te luisteren, ondanks ze echt onwijs goed zijn. Aan sommige nummers hangt nog een klein scherp randje. Maar dat komt wel goed, music heals the soul toch?

En om dit logje positief af te sluiten, doe ik een dansje op Lonely Boy.

Until next time (morgen yay),

Madelaine

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s