30 day challenge: 8.

Onder het genot van Volbeat tik ik verder aan logje nummer acht van deze challenge en playback ik mee achter mijn iMac. Soms schiet het schrijven er bij in en zit ik in de avond nog te verzinnen hoe ik deze tag in moet gaan vullen. De opdracht voor vandaag is ‘3 things you want to say to different people’.

De persoon die als eerste in gedachte komt is Dennis. Helaas heeft hij niet hetzelfde privilege gehad om net als ik ook 22 te worden. Dennis is vorig jaar overleden tijdens het motorrijden.De reden waarom ik niet zeg dat hij een motorongeluk heeft gehad is omdat hij niet roekeloos reed (niet dat dat een voorwaarde is of zo) en hij echt een super goede motorrijder was. Hij reed niet gek, maakte het voor zichzelf niet zo gevaarlijk dat er iets kon gebeuren. Alleen soms is het een samenloop van omstandigheden, die voor een situatie kan zorgen waar je nooit aan zou denken. Dennis was mijn maatje en hij had echt de mooiste humor die er is. Soms ontving ik een ellenlang bericht van hem over Eneco of pizza’s. Nu ik dit tik zal het vast wel heel vaag klinken, maar het was oprecht heel grappig. Hij noemde mij steevast niet bij m’n naam, altijd kwam er wat anders voor in de plaats. En ik denk dat we een filmpje van de Lama’s wel 387 keer hebben gekeken, er vonden zelfs hele quizzes over plaats. Eigenlijk is Dennis gewoon nog mijn maatje, ik heb nooit het gevoel dat ik alleen opstap wanneer ik motorrijd en weet zeker dat hij nog bij mij (en zijn familie) is. Ik mis hem. Dat zou ik hem graag willen vertellen, maar dat doe ik ook wel. Ook zou ik hem gewoon willen spreken en bijkletsen over van alles en dat we dan afsluiten met een filmpje van de Lama’s. Gewoon nog een keertje, omdat het zou leuk was. Onze vriendschap was kort maar intens en we bespraken onze onzekerheden en onze dromen. Ik zou er alles voor over hebben om met hem nog een stukje op de motor te stappen en tranen te hebben van het lachen. En Dennis het antwoord blijft gewoon altijd ‘schoenen’. Kus van Gerda (waar zit ik in? In een quiz.. nee in een vrachtwagen) ;).

De andere persoon staat gelukkig heel dicht bij me. En dat is mijn lieve zus. Wat ben ik onwijs blij met haar. Soms geloven mensen niet dat we zussen zijn omdat we niet op elkaar lijken, altijd leuk hoe mensen daarop reageren. Maar goed, mijn zus is echt mijn beste vriendin (lekker klef). We zitten zo vaak op een lijn, geven elkaar advies en zijn er altijd voor elkaar. Het meest leuke is dat ze op koprol afstand van mijn moeder woont en ik altijd langs kan waaien. Lieve zus ik vind je echt een power vrouw, je hebt de alles leukste (en knapste) kindjes, een zorgzame en lieve man en eerlijk ik ben echt verliefd op mijn kleine neefjes. Alles komt goed, in the long run. Ik ben er altijd voor je en hoop dat je ook steun kan vinden bij je grote kleine zusje. En we moeten een foto samen maken want nu kan ik niet met je pronken ;).

Pffiew dit was wel een zwaar logje. Morgen weer iets luchtigers!

 

Until morgen,

Madelaine

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s