Untiteld.

Nee wees niet bang, ik ga het niet over een liedje van Simple Plan hebben. Dat het leven niet gaat over fluffy kittens, regenbogen en suikerspinnen is een ding wat zeker is. Afgelopen maand(en), zeker wel weken is een gevoel van oprechte vrolijkheid bij mij ver te zoeken. Ik loop al een tijdje rond met het idee om mijn huidige situatie van me af te schrijven.

Dit jaar is er een van diepe dalen en een paar piekjes. Mijn vorige relatie is nogal turbulent tot een einde gekomen, en hier over zal ik niet verder in detail treden. In juli dit jaar vermoedde mijn psycholoog dat ik PTSS had opgelopen door enkele nare ervaringen. Hiervoor heb ik toentertijd ook EMDR voor gevolgd, maar EMDR staat er om bekend dat het in het begin dingen erger maakt. And boy did I know. Het werd alleen niet erger, het werd ook een soort troebele boel in m’n hoofd. In overleg heb ik besloten te stoppen met de EMDR therapie en te kijken waar ik nou echt mee zit. Er zijn ook gewoon dingen die ik moet verwerken en daar behoren dus ook wat symptomen van PTSS bij. Hierbij kan je denken aan nachtmerries, het ontwijken van situatie’s (ruzie’s en zol) en het hebben van depressieve gevoelens. Dat laatste is iets wat zich heeft ontwikkeld tot hoe ik me nu voel. Ik voel me dus depressief/down. En het is echt onwijs kut om dit te moeten schrijven over mezelf. Ik ‘ken’ mezelf niet zo, ik ben altijd opgewekt en vrolijk en vind het leuk om dingen te ondernemen en mensen te zien. Natuurlijk vind ik het heerlijk om rants te schrijven en lekker gal te spuwen over dingen maar dat is gewoon iets wat ik als leuk ervaar. Ik mis mezelf gewoon en ga er keihard aan werken om mezelf weer terug te krijgen.

Bij een depressie krijg je al snel het beeld dat iemand alleen maar huilend en sip in bed kan liggen. Er zijn dagen dat ik dat ook liever doe dan aankleden en opmaken, maar daar word niemand beter van. Een depressie is niet te vergelijken met een slechte dag of een slecht humeur. Sterker nog, soms wens ik gewoon dat het allemaal komt door een kut dag en dat ik het boegbeeld van een grumpy cat ben. Maar helaas, een depressie is niet een negatieve stemming waar je zomaar weer uit komt.  Mocht je wel denken dat een depressie zo is, hier vind je enkele symptomen enne… hier vind je meteen 15 dingen die je beter niet kan zeggen tegen iemand die depressie/depressieve gevoelens heeft 😉

Dat ik een gebrek aan concentratie heb is wel duidelijk, dit stukje schrijven heeft me nu al een uur gekost en ik heb al 37 andere dingen bekeken op internet. Maar goed, hoe gaat het nu dus met mij? Slecht. Ook al geef ik er liever niet aan toe, moet ik dat wel doen. Soms kan ik heel streng voor mezelf zijn maar het zorgt wel dat ik discipline heb gekregen, denk aan sporten en gezond(er) eten zodat ik weer wat kilo’s kon afvallen begin dit jaar. Die strengheid moet ik nu dus loslaten, en accepteren dat ik nu in een mindere fase van m’n leven zit. Ik heb een lange tijd absoluut geen zin meer in motorrijden gehad en zelfs getwijfeld om mijn GSXR gewoon weg te doen. Gelukkig is dit stukje plezier al een beetje terug gekomen, van de week was ik opstap met de motor en ik voelde vlinders in m’n buik. Zo leuk vond ik het! Toen ik eenmaal thuis was, en m’n motor parkeerde was ik oprecht opgelucht. Ik kan het nog, ik kan nog een vorm van vrolijkheid voelen. Zulke dingen klinken echt onwijs stom, maar zo iets is voor mij een mijlpaal.  Naast het afleren van de strengheid voor mezelf moet ik ook af leren om alles maar toe te laten wat anderen doen. Er zijn dingen waar ik totaal geen controle over heb, en dat vind ik verschrikkelijk hoor, maar ik kan wel zeggen wat ik er van vind en misschien wel belangrijker: grenzen aangeven. Soms verzon ik een grens en liet ik iemand er keihard overheen gaan, dan streek ik met mijn hand over m’n hart en zodoende vervaagde die grenzen. Dus ja, waarom verzin je ze dan in de eerst instantie en wie hou je nou voor de gek?

Ook heb ik voldoende goed bedoelde adviezen gekregen. ‘Ga lekker eens uit’  ‘Kop op, er zijn ergere dingen’  ‘Het leven gaat gewoon door’. ‘Morgen weer een nieuwe dag’. Ik vind het allemaal heel aardig bedoeld hoor, maar mij helpt het niet. Ik weet dat er ergere dingen zijn, en voel ik me dus ook schuldig dat ik me nu zo voel. Ik weet dat het morgen anders kan zijn maar betekend dat, dat mijn pijn er niet toe doet? Ik weet ook dat het kan helpen om dingen op te schrijven die ik waardeer. Alleen als je je zo voelt, is het onwijs moeilijk om je hier toe te zetten. Want ik voel me nu zo, omdat ik mezelf niet meer kan waarderen. Op slechte dagen kijk ik soms een filmpje van ‘De Lama’s’ of iets ander cabaret achtigs zodat ik iets om te lachen heb. Ook al moet het uit m’n tenen komen.

Er rust een groot taboe op het hebben van een depressie of depressieve gevoelens, en daarom kost het mij ook onwijs veel moeite om dit te schrijven. Maar ik wil dit voor mezelf op ‘digitaal papier’ hebben staan, ook om later op terug te kunnen kijken. Het voelt ook fijn om het even van me af te schrijven, en ik merk dat mensen toch op m’n blog komen terwijl er niks nieuws online stond. Maar niet alleen het bloggen gaat me momenteel moeilijk af, wanneer ik op een feestje ben voelt het alsof ik naar een film sta te kijken van mensen die het naar hun zin hebben maar ik doe er zelf niet aan mee. School is momenteel een opgave, maar zelfs het beantwoorden van een e-mail of whatsappje gaat soms moeilijk. Ik weet niet wat het is, maar het komt gewoon niet uit m’n vingers. Ook was ik het plezier in motorrijden kwijt, gelukkig komt dat ietwat terug. Om wat meer rust te zorgen en proberen nare gedachtes op zij te zetten ben ik nu zo’n kleine maand bezig met yoga en ga ik op zoek naar een nieuwe manier van therapie om alles te verwerken. Het belangrijkste nu is dat ik hier boven op moet komen. En daarvoor moet ik ook liever voor mezelf worden, een soort ‘perfectionisme’ opgeven. Wat misschien niet altijd zo over komt is dat ik behoorlijk onzeker ben en veel waarde hecht aan wat anderen van mij vinden. Volgens mij veel te veel waarde, want daar door kan ik mezelf de grond in praten en wegcijferen. Het enige waar ik me dus ‘goed’ door voel is de bevestiging van anderen, dat ik wel leuk/lief/ben en er toe doe. En daar ben ik niet trots op.

Bij dezen beloof ik mezelf plechtig dat het beter wordt. Ik ken mezelf, na tien jaar een angststoornis te hebben gehad ben ik daar ook fluitend uitgewandeld. Nu deze ‘motherfucker’.

And I always liked that about me
That I know what I am fighting for
And for this I’d go to war

The only way is to let go
Get rid of all the fear
Of not being perfect
my goal seems perfectly clear

(Maria Mena – I always liked that)

Until een positievere next time,

Madelaine.

Advertisements

8 thoughts on “Untiteld.

  1. Wauw.. Wat knap dat je dit zo goed beschrijft!
    Het kwam eerlijk gezegd behoorlijk hard binnen, het is iets waar ik ook al een tijd mee worstel en ik weet niet zo goed wat ik ermee moet.
    Verder weet ik niet zo goed wat ik moet zeggen.. Je bent een topwijf en ik hoop dat je je snel beter voelt ❤

  2. Ik vind het zo zo goed dat je het ‘taboe’ van een depressie doorbreekt. Ik schrik ook onwijs omdat ik er veel van mezelf in herken en Jezus wat eng.. Dat plaatje ook..

    Ik geloof in een ‘basiskarakter’ en dat van jou is vrolijk. Hou vol, lieve, lieve Laine.

    Alles sal reg kom.

    X!

  3. Ik had zo voor je gehoopt dat het ondertussen beter met je gaat.

    “We all carry these things inside us that no one else can see.
    They hold us down like anchors. They drown us out at sea.”

    Don’t let it drown you out at sea. Hou vol, knapperd.

    X, A.

  4. Lieve Leren Lenie.. Of mooie Leren Lenie.. Of stoere Leren Lenie…
    You rock.
    En zoals Jessie J (tenminste ik geloooof dat zij het was) zingt; it’s okay not to be okay!

    Jou gevoel doet er toe. Jij doet ertoe! En ik vind het heel knap dat je er tegen vecht.
    Je bent een mooie lieve bikkel.
    En je komt er zekerweten uit! ❤️
    Dikke knuf,
    Lieke

  5. Het is in deze door commerciële, neoliberale denkbeelden gedomineerde kutmaatschappij bepaald geen eenvoudige opgave je goed te voelen. Don’t let it distract you too much from what really matters (tip: verwar een overdaad aan afleiding niet met een gebrek aan concentratie). De volgende keer dat ik je zie doen we een gek dansje. 🙂

    1. Hi Tiemand, dankjewel voor je comment. Gelukkig ken ik mezelf na 22 jaar wel ‘goed’ genoeg om te weten wanneer het een overdaad aan afleiding is of een serieus concentratie probleem. Voor gekke dansjes ben ik altijd in.

  6. Wauw wat een mooi eerlijk geschreven stuk. Ik heb na t einde van mn relatie ook een mega emotionele klap gekregen en met die adviezen schiet je op dat moment helemaal niks op. Na 5 maand moet ik dat hele psychologische molen nog in om te zien hoe ik de afgelopen 25 jaar kan verwerken. Ik heb alleen een stok achter de deur omdat ik een klein mannetje rond heb lopen die mij echt op de been houd. Maar de gedachten die jij hebt pff meis zo herkenbaar. Mensen die die gedachten niet hebben weten niet hoe zwaar t is om er uit te komen en zullen dan ook nooit begrijpen waarom we doen wat we doen. Keep your head up high meis! Xx

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s