Prinsjes, prinsesjes en perfecte moeders.

*dit is een politiek incorrect stuk (lol nee). 
** Ik heb (nog) geen kinderen dus qua opvoeden zal ik er vast en zeker com-pleet naast zitten. Mijn enige kind heeft twee wielen en 120 PK en jankt alleen wanneer er een toeren begrenzer wordt aangetikt.

Gister was ik wat rond aan het struinen op het FOK! forum en ik smul altijd van de verhalen bij de klaagbaak. Ik stuitte op een topic dat ‘Alles draait tegenwoordig om de prinsjes en prinsesjes’ heette en al snel was ik alle pagina’s door aan het bladeren. De clue van dit topic: in de volkskrant stond een stuk dat suggereert dat ouders die niet hun hele leven om hun kind laten draaien, slechte ouders zijn. U vindt het stukje hierrrr: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6177/Malou-van-Hintum/article/detail/3622865/2014/03/26/Wie-moet-hier-opgevoed-worden-Kinderen-of-de-krijsende-shopmoeder.dhtml

Continue reading

De echte verkeershufter.

*Disclaimer: dit is een politiek incorrect stuk, tenminste als je dat vind. Hoogstwaarschijnlijk wanneer je een vrouw bent.

Laat me raden, toen je de titel las dacht je ‘Ah fijn eindelijk weer een stuk over de vreselijke bumper klever, die opdringerige BMW-rijder’. Maar niets is minder waar. Ik moet je teleurstellen, dit stuk gaat namelijk over de échte verkeershufter. Ik heb een hekel aan het woord, dat ten eerste, maar er is niet echt een ander synoniem. Veel mensen zijn van mening dat de BMW-rijder, de motorrijder, de bestelbus rijder (deels mee eens), de ‘het-is-oranje-dus-gas-met-die-wagen-rijder’ enzovoort allemaal vallen onder de term verkeershufter. Want zeg nou zelf, die linkerbaan is toch alleen bedoeld om respectvol een andere verkeersdeelnemer in te halen en niet om er aan voorbij te stormen? Ik heb er even mijn hersens over laten kraken, heel even mijn aandacht aan deze mening geschonken, ik ben immers zelf een BMW-rijder en een motorrijder en ja dat gecombineerd vraagt om problemen. Continue reading

Dit is niet oké.

Long time no blog. Hallo, hoe is het? Goed? Mooi. Fijn, superfijn. Ik heb mijn blog een beetje genegeerd, sorry het spijt me. Ik zal John Williams alvast wat bloemetjes laten plukken uit de gemeente plantenbak. Hangen we er zo’n koddig kaartje aan, iedereen weer blij.

Maar goed, ik heb een lijst van dingen die per direct verboden moeten worden opgesteld. Gewoon omdat het dingen zijn in het dagelijks leven waar we niet altijd grip op hebben. Of wel, maar te lui zijn om er wat mee te doen.

Met gepaste trots presenteer ik u…

‘De lijst met dingen die per direct dan wel zo snel mogelijk met enige haast verboden moeten worden en niet oké zijn:

  • Files. Er moet nu een eind aan komen aan die eeuwenlange autopolonaise op de A15. Jongens ga fietsen. En neen ik pak dus niet de fiets want, lui.
  • Mensen die een Fiat Multipla hebben. Meteen het land uit.
  • Wezens die wimpers op autokoplampen plakken. (Zie Fiat Multipla)
  • Mensen die met één werkende autokoplamp rijden. Verdomme.
  • Mijn naam met ‘ei’ schrijven. Ik voel me altijd een beetje opgelaten als ik iemand moet verbeteren omdat hij/zij/het mijn naam als ‘Madeleine’ heeft geschreven maar DAMN YOU PEOPLE!
  • De tijdslimiet waarin docenten hun tentamens na mogen kijken, waar zij zich toch niet aan houden want YOLO.
  • Motorrijders die niet zwaaien. 😦 Huilie.
  • Motorrijders zonder motorkleding.
  • Het beleid van InHolland. Welk beleid? Ja dat vraag ik mezelf ook af.
  • Dat vlokken zo snel op gaan.
  • De afwas. Er zou een algemeen verbod moeten komen op het doen van de afwas. Hiervoor mogen alleen professionele afwassers komen die de volgende cursussen voldoende hebben afgerond:
    1) De afwasborstel, hoe werkt dit nou?, 2) Sop, waarom? 3) Kleine wasjes, grote wasjes, was ze af was (ha) en 4) Hoe weerhoud ik mezelf om niet de etensrestjes op te eten, deel 1 voor beginners.
  • Wegwerkzaamheden. Doe het gewoon in één keer goed aub, nu moet ik omrijden om uit Rozenburg te komen. En ja, lui.
  • Scheetjes van mensen in het OV.
  • Klanten die (onbeschoft) dingen opperen. Sowieso, het woord opperen.
  • KPN
  • De klanten”service” van de KPN.
  • In een cake moeten prikken om te zien of deze gaar is.
  • Unisex ANWB jassen.
  • De mensen bij Piet’s Weerbericht.
  • Mannen zonder verstand van auto’s, motoren en mannelijke zaken.
  • Tandems. Gewoon.
  • Pennen die leeg raken.
  • Dagjesmensen.
  • Bruine boterhammen met kaas.
  • Hyves. Bestaat dat nog?
  • ”Heeft u alles kunnen vinden” Terwijl je met een mand vol bij de kassa staat. ‘Nee joh ik zocht geheel andere zooi maar flikkerde dit in mijn mandje’.
  • LELIJKE STOCKPHOTO’S.
  • Het woord ‘hihi’.
  • Het woord ‘lokken’.
  • Roze vervoersmiddelen.
  • Prestatiedruk onder kinderen. Sneu, zielig. Zie opschepperij.
  • Opschepperij over kinderen. ‘Mijn kind kan al jongleren op een tandem’. NOBODY CARES.
  • Bakfietsen.
  • Maaltijden voor in een magnetron.
  • Rauwe kip in roti. (Krijg nog steeds kots neigingen).
  • Karnemelk.

En nu ga ik mezelf weer vermoeien met mijn gerant en gehaat. Maar onthoud goed mensen, het leven bestaat niet uit kittens die regenbogen uitkotsen en dansen op Frans Bauer zijn muziek. Nee nee. Dag.

De mannenhandleiding voor vrouwen met crocs, een rant en een zielig verhaal.

Let op, normaal rant ik over mannen maar ik pak nu het vrouwelijke volk even aan. Vrouwen met crocs, vrouwen met piekhaar. Vrouwen waarvoor ik plaats vervangende schaamte creëer. Deze vrouwen kunnen we vinden bij All you need is love, de Toppers en lezen 50 shades of grey. Toepasselijk.

Wanneer ik kijk naar dit koddige RTL 4 programma vallen mij een paar dingen op; de meeste mensen die een zeer slecht geplaybackte serenade geven aan hun partner houden de microfoon minstens twee meter onder zich -DAT HOORT NIET-, vijftien jarigen die het over de liefde van hun leven hebben en het meest erge wel de mannen die zich zeer ongemakkelijk gedragen omdat hen iets wordt opgedragen door hun vrouw en ze op een gemaakte date moeten gaan.

Laten we het even over deze vrouwen hebben, dat vind ik leuk; een beetje ranten op zijn tijd.

Deze vrouw schrijft een e-mail of brief naar het programma om te klagen over hun man. Deze vrouwen hebben blijkbaar geen ladyballs om tegen hun vent te zeggen dat ze liever iets anders zien, maar durven wel hun gal te spuwen bij een of andere producer van een of ander programma. Dat is al iets wat ik niet snap, je hebt toch een mond? Daar kan je mee praten, en andere dingen doen ja waardoor je, je vent tevreden kan houden dames; just my two cents hoor. Vervolgens worden ze uitgekozen door dit programma om daar eens lekker hun vent te kakken te zetten en public. Dat is het hoogtepunt van volwassenheid, ik denk eigenlijk dat ze het wel moeten doen daar bij RTL 4 om het programma te vullen en ik anders geen voer zou hebben voor mijn blog. Ik denk dat de man dood ongelukkig is door dit TV optreden en bij zijn vrienden ook laag op de ‘echte mannen’ lijst komt te staan. Hij zit lekker onder de plak bij vrouwlief.

Openbaring; alle mannen kijken porno. You should watch some yourself.

Deze vrouwwezens zeuren dat hun man niet romantisch genoeg is, dat die mannen teveel tijd in hun hobby steken (zoals aan auto’s sleutelen, HALLO WEET JE HOE FUCKING HANDIG DAT IS) en geen aandacht geven of romantische dingen doen.

Ten eerste, er is een handleiding voor mannen (ik heb hem niet zelf geschreven helaas) maar ”they’re either hungry or horny”. Tot zover de handleiding voor mannen, het is echt niet moeilijk. Je moet dingen niet te moeilijk maken voor een man, want dan raken mannen de kluts kwijt. Denk je echt dat een man het verschil ziet tussen ‘okergroenwit’ en ‘kaaspizzageel’? Nee. Sterker nog, ik denk dat ik dat niet eens zie. Dus alsjeblieft dames, vermoei je man hier niet mee. HET IS NIET BOEIEND.

Ten tweede, kijk alstublieft even naar hoe deze vrouwen er negen van de tien keer uit zien. Niet. Vormloze kleding die waarschijnlijk al 103 jaar al in de kast ligt weg te rotten en het prijskaartje van de Miss Etam er hoogstwaarschijnlijk nog aanzit, het haar ziet eruit alsof er een 3e Wereld Oorlog in heeft huis gehouden en waarschijnlijk hebben deze vrouwen altijd hoofdpijn of zijn ze te moe wanneer het uitkomt op ‘action dans le sheets’. Andersom kunnen ze wel zeiken over dat hun man niet aan hun wil zitten. Nou lieve vrouwwezens, ik vind het niet zo heel gek. Jij wilt toch ook niet vrijwillig in de klamme rimboe gaan zitten waar al heel lang niemand is geweest en waarschijnlijk nog uitgestorven dieren zitten? Ik visualiseer het even voor je, graag gedaan. Dus er is eigenlijk helemaal geen recht tot zeuren. Ladies you’ve got to please your man. Hoe moeilijk is het om een beetje moeite te doen voor je uiterlijk? Het is in ieder geval moeilijker dan zeuren dat je man naar anderen vrouwen kijkt, want dat kunnen vrouwen goed (trust me; ik ben er een).
Mannen zijn nou eenmaal visueel ingesteld. Vrouwen moeten altijd over gevoel mekkeren en bloemetjes. Ik ben zo blij, bedankt almachtige God Der Geweldige Vrouwen, dat mijn vriendinnen en ik niet zo zijn. Ik zou er oprecht hoofdpijn van krijgen.

Dan komen we bij het punt van de uitzending, of wellicht dat mensen dit ook gewoon in real life doen (ik hoop het niet). Op dit moment wordt de brief voor gelezen en glijdt de vrouw in kwestie al van d’r stoel af bij het idee dat haar man iets gemaakt romantisch gaat doen, of het komt door Robbert ten Brink; dat kan ook. De man komt door de deuren gelopen en ze gaan HEEL SPONTAAN op een date. Ge-weldig. Nu heeft de vrouw wat ze wil. Ze zitten lekker aan een tafel, ongemakkelijk tegen over elkaar. Prikken wat in het eten en de gesprekken gaan over de poepluiers van de kinderen die ze nog in haar tas heeft zitten. De man zucht, hij wil het liefst zijn hobby uitvoeren (le porno en le sleutelen aan auto’s of motoren), hij weet niet meer waar hij het moet zoeken maar denkt bij zichzelf dat hij maar zijn beste beentje voortzet; dan komt er nog wat van. Niets is minder waar mensen, helaas. De vrouw trekt haar corrigerende onderbroek goed onder haar Miss Etam bloemenjurk en drinkt een Fristi terwijl ze doorblaat over de kennis van de buurman van de hond van de collega. Enfin, de date loopt ten einde en het eten is koud geworden. De man rekent af (of Robbert; maar die zou wel een kans krijgen, sorry ik schrijf wat ik denk) en ze vertrekken in de rood vervaagde Suzuki Alto naar huis. En denk maar niet dat hij zijn sexytime krijgt, nee mevrouw is te moe door de participatie in deze TV show. Nee lieve lezers, ze leest liever 50 Shades of grey in haar Snoopy pyjama en laat stiekeme scheetjes onder het dekbed, krabt ondertussen nog onder haar harige oksels en fantaseert over welke kleur Crocs ze nu aan haar collectie wil toevoegen.
Maar niet te lang fantaseren, want morgen om half 8 moet de vierling weer uit bed worden gehaald (Gijsje, Henk, Gerardje en Tommie) en moet de kilo knaller slappe groenten weer stipt om 17:00 op het plastic tafelkleed staan.

Slaap lekker.

‘De anti-schattigheid beweging’.

Hallo daar zijn we weer, ik ga weer even ouderwets ranten; lekker he.
Ik heb een probleem, ja ik val meteen met de deur in huis! Maar serieus, ik denk echt dat ik een probleem heb ontwikkeld de afgelopen jaren; ik vind lieve dingen niet altijd lief. Ook vind ik dat sommige vrouwen niet zo belachelijk preuts moeten zijn. Enfin.

Ik wilde even spuien over wat ‘koesjiekoe’ dingen; en nou heb ik stomtoevallig een eigen blog!
Mijn ‘koesjiekoe’ gehalte reikt niet verder dan (HIER KOMT HET PROBLEEM OH JONGENS HELP) Duitse Herder puppies (oke ik vind kittens ook erg lief, vooral wollige kittens).

Continue reading

De mensen in de metro.

Om op InHolland te komen reis ik elke dag een klein uurtje (20 tot 25 minuten heen en terug) met de metro. De metro wordt gerund door het vervoersbedrijf RET. Nou verdient de RET an sich een apart verhaal want de RET bepaalt namelijk sinds jaar en dag wanneer zij wel of niet (vaker niet dan wel) op tijd rijdt. Oja en is het voor de RET denk ik elke dag weer een klein feestje om reizigers fatsoenlijk te laat te laten komen op hun bestemming, door de metro bijvoorbeeld mad random stil te laten staan voor een halte of nog leuker door de metro gewoon helemaal niet te laten rijden! Elke dag is het een kleine overwinning wanneer ik zonder ‘oponthoud’ op InHolland ben beland.

De RET is een bang aangelegd bedrijf, net zoals de NS trouwens, want wanneer er een herfstblad op het spoor ligt dan is er direct sprake van een of andere technische storing aan een of ander mechanisch ding waarvan de normale mens nog nooit heeft gehoord. En zo sta je dus weer 30 minuten te blauw bekken op een station somewhere in Rotterdam.

Reizen met het openbaar vervoer is nooit echt leuk geweest en ik denk dat, tot de dag dat de RET iedereen 50 euro sponsort om met de metro/bus/tram te gaan, het ook nooit leuk zal worden.

De nieuwe slogan van de RET.

Wat dan soms wel weer leuk is, is om naar mensen te staren die gebruik maken van het OV in Rotterdam. Het is een best groot kanaal en daar door maken diverse soorten mensen gebruik van het openbaar vervoer om te laat op zijn of haar bestemming te komen, als je er tenminste komt want het is soms net een overlevingstocht. Ik wacht op de dag tot de ‘better drink my own piss’ man met een aflevering komt over ‘het gebruik maken van het openbaar vervoer in Nederland’ dan wel in Rotterdam.

Zoals ik al vertelde reis ik dus elke dag met de metro en gelukkig reis ik sporadisch in de ochtendspits.
‘Gelukkig’ omdat er in de ochtendspits zo’n hele fijne ‘net wakker’ walm rond gaat. En er zitten mensen te slapen, de een heeft nog broodkruimels op zijn wang vastgeplakt zitten, de ander ruikt naar eau de natte hond wanneer er drie duppels uit de lucht zijn komen vallen en komt de jongen met de veelste harde ”’muziek” uit zijn oordopjes toevallig naast je zitten of nog erger half op je schoot (wanneer je kan zitten trouwens, want in de ochtendspits hang ik negen van de tien keer als een soort bokito aan de stang bij de sta plaatsen) et cetera. En dan vergeet ik trouwens ook de mensen die elkaar kennen en hun hele levensverhalenover ‘the day/night before’ aan elkaar vertellen (of krijsen ”-ZO HEB JIJ LEKKER ZUURKOOL OP GISTEREN?!!’ JA EN JIJ? -NEE IK HAD CHINEES. OH LEKKER HOOR MAAR IK BEN ALLERGISCH VOOR” ****Station Beurs*** OH IK MOET ERUIT, DAG HENNIE!) waardoor je alle ins en outs komt te weten over mensen die je helemaal niet kent.
Des te vaker reis ik in de avond spits, waarbij je gepropt staat tussen studenten zoals ik, zakenlui, kinderen die uit school komen en nog bij de AH to Go een blikje suiker (energiedrank) hebben gehaald en mensen met heeeul veul haast.

Ik ben, als ervaringsdeskundige, van mening dat je de mensen in de metro kan plaatsen in diverse categorieën, here we go:

1. De mensen die geen flauw benul hebben bij welk station de deuren links of rechts opengaan. Bij Beurs moet je er aan de rechterkant van de metro uit en ik zie mensen soms heel lief bij de linker deur wachten en ik zal je een geheim verklappen; die deur gaat niet open en daar is ook geen perron. Die mensen zie je verbaasd kijken wanneer zij ook tot deze conclusie komen.

2. De mensen die wel weten waar ze heen gaan maar geen ovshitkaartje hebben gekocht. Je ziet ze schichtig kijken bij elke halte of de Smurfen er al aan komen. En met Smurfen bedoel ik de controleurs, ze hebben ook vaak namelijk het IQ van een Smurf. En come on RET, die outfits!!11!!

3. Luidruchtige huppeltrutjes, en met luidruchtig bedoel ik luidruchtig. Ik zal helaas even moeten discrimineren maar vaak zijn het de buitenlandse dames die heel HARD praten en lachen (of even geen zuurstof meer krijgen). Hier vallen de mensen die hun levensverhalen met elkaar delen op een dB niveau van 182 ook onder.

4. Mensen zoals mijn moeder, sorry mam maar je gaat werkelijk nooit met het OV. Dit resulteert in uren tammelen bij het ovshitkaart apparaat, inchecken en niet snel genoeg door de poortjes lopen waardoor er een hels kabaal en vast zittende moedersituatie ontstaat en ook nog; de verkeerde metro pakken waardoor ze ineens in Capelle belandt in plaats van in Rotterdam Oost. Mijn mama heeft vele dubbelgangers in het OV, ze zou er geld voor moeten krijgen.

5. Mensen die geen sanitaire voorzieningen in hun woning hebben waardoor ze geen douche kunnen nemen alvorens zij met de metro gaan. Zo had ik vandaag een Chinese mevrouw naast mij zitten die zou kunnen figureren als viskraam in een of andere B-soap (volgens zwager Meikel heten dit soort mensen ‘Harinezen’).

6. Mensen die denken dat de metro die er staat ‘DE LAATSTE METRO EVER’ is en daar door iedereen ongegeneerd richting dit voertuig duwen. Vaak herken je deze mensen aan het meest achterlijke loopje -het zit tussen snelwandelen, rennen en huppelen in- ter wereld. En het leukste is, vaak halen ze de metro niet MUHWAHAHA. Of moet ik ‘hihi’ zeggen?

7. Klagers; meestal zijn dit mensen die ook vallen in categorie ‘zoals mijn mama’ maar die dan iets vaker met het OV gaan en graag in de metro hun mening geven (65+). ”Zo het rammelt wel he Bertha, oh en de airco staat aan en de verwarming, oh en het stoeltje zit zo hard, oh er kijkt een neger naar ons Bertha, oh Bertha kon jij nou verstaan wat die mevrouw omriep?”.

8. Mensen die eten in een metro. En dan niet een koekje, maar nee die gemakkelijk een zak patat of Turkse pizza naar binnen werken. Mag ik u even er op attenderen dat zo’n geur meestal vier uur na blijft walmen. Combineer dat met de chinese haling meflouw, stilstaan in een tunnel en je metro reis is gegarandeerd een feest.

9. Mensen die denken dat de metro een soort get together is voor iedereen die ook van hun muziek houdt. Enough said, ik wil je herrie niet horen! En al helemaal niet die van de ‘stoere petjes’ jongens want dat is semi ghetto neger muziek. Dan kunnen we toch op z’n minst The Black Keys draaien in een metro.

10. Enge mensen. Soms weet ik niet waar ze vandaan komen gekropen (in n flits zit ineens een weirdo naast me) maar op een of andere manier zijn er zulke enge mensen die met het openbaar vervoer gaan. Ze zijn of a) on crack b)on crack and crack. En vaak gaan ze in de buurt van le moi zitten en zitten ze je creepy aan te staren. Dit is de reden waarom ik niet ‘s avonds met het openbaar vervoer in Rotterdam ga. No fucking way, of ik moet Wuscka (onze duitse herder die aan pakwerk heeft gedaan) mee krijgen.

En 11: mensen zoals ik, die het elke keer weer als een overwinning zien wanneer ze levend uit de metro zijn gekomen. En absoluut niet voor de lol het openbaar vervoer gebruiken. Deze mensen turen graag naar andere mensen, luisteren beschaafd hun eigen herrie en eten geen halve maaltijden in een metro. Voor hen is een metro heel simpel een vervoersmiddel die nooit op tijd komt maar ze wel brengt waar ze moeten zijn (HAHAHA SOMS!!).